Deze week is het de ‘week van de alfabetisering’. De startdag van deze week, maandag 8 september, was het Wereldalfabetiseringsdag, door UNESCO uitgeroepen in 1996 met als doel wereldwijd de aandacht te vestigen op het belang van taal, lezen en schrijven.
Wereldwijd, ja, dat snappen we. Het is bekend dat kinderen in arme landen vaak niet naar school kunnen omdat er geen geld voor is. Of omdat ze zelf al vanaf jonge leeftijd geld moeten verdienen. Maar een hele week in het teken van alfabetisering hier, in Nederland? Waar we allemaal verplicht naar school gaan tot ons achttiende? Waar we eerst met aap, noot, mies en later met boom, roos, vis, vuur leerden lezen?
Even lezen in het Limburgs? Leesplankje in etalage in Maastricht
Ja, hier.
Want in Nederland zijn er naar schatting 250.000 analfabeten, mensen die dus helemaal niet kunnen lezen en schrijven. Daarnaast zijn er nog zo’n slordige anderhalf miljoen Nederlanders die laaggeletterd zijn. Zij hebben grote moeite met lezen en schrijven en ondervinden dus grote problemen in het dagelijks leven. Denk er eens over na: de bijsluiter van je medicijnen is abacadabra voor je, de brief waarin de woningbouwvereniging je meedeelt dat er op een bepaalde datum geschilderd gaat worden is onbegrijpelijk, je kind kun je niet voorlezen en het aanvragen van de zorgtoeslag gaat je boven de pet… Hoe moeilijk zal het leven zijn? En voordat je nu aanneemt dat het wel zal gaan om immigranten: tweederde van deze groep laaggeletterden is van Nederlandse afkomst.
Dus, als je dit bericht begrepen hebt, behoor je niet tot deze groep en mag je je gelukkig prijzen. Veel leesplezier nog…
Categorieën: maatschappij
getagged: taal
Afgelopen maandag was het de zevende dag van de zevende maand. Een bijzondere dag, want dat is de dag van het Sprookje. In veel sprookjes heeft het getal zeven een bijzondere betekenis (denk aan de zeven dwergen en zevenmijlslaarzen), vandaar.
Elfje in Droomvlucht, De Efteling
Sprookjes zijn leuk, spreken tot de verbeelding en laten ons even wegdromen uit de werkelijkheid. Veel sprookjes zijn oude volksvertellingen, waarin een duidelijke moraal is opgenomen, die ons moet leren ons als een goed mens te gedragen. Goed en kwaad zijn meestal duidelijk te onderscheiden – de boze heks en onschuldig Sneeuwwitje – en goed gedrag wordt op het eind altijd beloond. Assepoester krijgt haar prins.
Uit onderzoek van de Efteling en DOC Volksverhaal (www.docvolksverhaal.nl) blijkt dat 88% van de ondervraagde Nederlanders een sprookjesboek in zijn of haar bezit heeft. Gemiddeld heeft de Nederlander er zelfs zeven (!) in de kast staan…
Deze zeven sprookjesboeken zouden heel wat stof tot voorlezen kunnen brengen en 41% doet dat dan ook. Maar 59% van de ondervraagden leest dus kennelijk nooit een sprookje voor! En dat is jammer, niet alleen omdat het goed is onze volksverhalen te bewaren, maar ook omdat het goed is voor de taalontwikkeling van onze kinderen.
Kinderen leren door voorlezen teksten beter te begrijpen. De woordenschat wordt groter en door het leren herkennen van stijlfiguren wordt het begrip van de tekst vergroot. Ook leert het kind signaalwoorden herkennen, waardoor de samenhang van een tekst beter doorzien wordt. Door regelmatig voorlezen leert het kind sneller en beter lezen op school (www.aob.nl).
Gezien de aandacht die er op dit moment door de overheid geschonken wordt aan taalontwikkeling – denk aan het bestrijden van analfabetisme, het project ‘het begint met taal’ en de verscherpte taaleisen in onder meer het middelbaar beroepsonderwijs – is dat geen bericht om naar het sprookjesrijk te verwijzen.
Dus zorg ervoor dat je zeven dagen per week voorleest uit een van je zeven sprookjesboeken en je kind zal nog lang en gelukkig lezen. En dat is geen sprookje!
Categorieën: maatschappij
getagged: cultuur, feestdag, leren, mbo, taal
