Zeven sprookjes per week

Afgelopen maandag was het de zevende dag van de zevende maand. Een bijzondere dag, want dat is de dag van het Sprookje.  In veel sprookjes heeft het getal zeven een bijzondere betekenis (denk aan de zeven dwergen en zevenmijlslaarzen), vandaar.

Elfje in Droomvlucht, De Efteling

Sprookjes zijn leuk, spreken tot de verbeelding en laten ons even wegdromen uit de werkelijkheid. Veel sprookjes zijn oude volksvertellingen, waarin een duidelijke moraal is opgenomen, die ons moet leren ons als een goed mens te gedragen. Goed en kwaad zijn meestal duidelijk te onderscheiden – de boze heks en onschuldig Sneeuwwitje – en goed gedrag wordt op het eind altijd beloond. Assepoester krijgt haar prins.

Uit onderzoek van de Efteling en DOC Volksverhaal (www.docvolksverhaal.nl) blijkt dat 88% van de ondervraagde Nederlanders een sprookjesboek in zijn of haar bezit heeft. Gemiddeld heeft de Nederlander er zelfs zeven (!) in de kast staan…

Deze zeven sprookjesboeken zouden heel wat stof tot voorlezen kunnen brengen en 41% doet dat dan ook. Maar 59% van de ondervraagden leest dus kennelijk nooit een sprookje voor! En dat is jammer, niet alleen omdat het goed is onze volksverhalen te bewaren, maar ook omdat het goed is voor de taalontwikkeling van onze kinderen.

Kinderen leren door voorlezen teksten beter te begrijpen. De woordenschat wordt groter en door het leren herkennen van stijlfiguren wordt het begrip van de tekst vergroot. Ook leert het kind signaalwoorden herkennen, waardoor de samenhang van een tekst beter doorzien wordt. Door regelmatig voorlezen leert het kind sneller en beter lezen op school (www.aob.nl).

Gezien de aandacht die er op dit moment door de overheid geschonken wordt aan taalontwikkeling – denk aan het bestrijden van analfabetisme, het project ‘het begint met taal’ en de verscherpte taaleisen in onder meer het middelbaar beroepsonderwijs – is dat geen bericht om naar het sprookjesrijk te verwijzen.

Dus zorg ervoor dat je zeven dagen per week voorleest uit een van je zeven sprookjesboeken en je kind zal nog lang en gelukkig lezen.  En dat is geen sprookje!

Jarig!

Vandaag is het precies een jaar geleden dat Stapsgewijs werd opgericht. Dat er nog vele jaren mogen komen!

Zweedse prinsessentaarten

Oranjegevoel

Vandaag is het Koninginnedag. De koningin bezoekt dit jaar Friesland, maar dat had ook best Zeeland of Flevoland kunnen zijn. Of Limburg, of …

Want wat onze meest bekende landgenoot jaarlijks op deze dag meemaakt en te zien krijgt, is overal ongeveer hetzelfde.  Oud-Hollandse spelen, kunstenaars met ‘unieke’ kunstwerken, klederdrachten, lokale lekkernijen, straatmuzikanten en dat alles natuurlijk altijd in gezelschap van een zenuwachtige burgemeester in zijn of haar zondagse pak. Het alom tegenwoordige publiek zwaait met vlaggetjes, duwt kinderen in de richting van de dichtstbijzijnde prinses en maakt foto’s. Maar bovenal is de massa gekleed in Oranje…

Koninginnedagmarkt, Jan van Riebeeckplein, Arnhem

Oranje kleding om uiting te geven aan ons ‘Oranjegevoel’. Maar wat is dat eigenlijk? Oranjegevoel steekt de kop op bij voetbalwedstrijden, tijdens de kampioenschappen schaatsen, met Koninginnedag, bij de uitvaart van André Hazes… allemaal gebeurtenissen waarbij we aangesproken worden op ons ‘Nederlanderschap’.

Het ‘Nederlander zijn’ is deel van onze sociale identiteit.  Onze sociale identiteit bestaat uit vele ’sub-identiteiten’ zoals bijvoorbeeld vader, bestuurslid, vrijwilliger, dochter, vriendin, Italiaan, homo, kunstenaar, vrouw, kattenliefhebber, directeur, buurvrouw, collega, moslim, bejaarde… noem maar op. Per situatie komen één of meer van deze sociale identiteiten naar voren. In gesprek met je buurvrouw zal zij jou in jouw identiteit van buurman aanspreken, maar op een beurs voor postzegelverzamelaars neem je ineens de identiteit van ‘filatelist’ aan. Sommige sociale identiteiten, zoals ‘vrouw’, ‘bejaarde’ of ‘moslim’ heb je altijd bij je, maar afhankelijk van de situatie is het belangrijk of niet. Ben jij de enige vrouw in een gezelschap van mannen, dan zal deze sociale identiteit veel belangrijker zijn dan wanneer je je in een gemengd gezelschap bevindt.

Het ‘Oranjegevoel’ is een manier om onze identiteit als ‘Nederlander’ te benadrukken.  In ons dagelijks leven valt het niet zo op dat we ‘Nederlander’ zijn (want dat zijn we met z’n vijftien miljoenen), dus hebben we er iets extra’s voor nodig om het te laten zien – een oranje muts bijvoorbeeld.

Gelukkig maar dat we op vakantie in het buitenland als vanzelf onze Nederlandse identiteit uitstralen, want je zou toch maar met zo’n muts in de brandende Spaanse zon moeten zitten…