De gelukkigste mensen wonen in Denemarken, zo blijkt uit een onderzoek onder 80.000 mensen in 178 landen, uitgevoerd door de universiteit van Leicester.  Zwitserland en Oostenrijk staan respectievelijk op de tweede en derde plaats in de rangorde van gelukkige landen. Ook wij Nederlanders mogen niet klagen: ons land neemt de vijftiende plaats in op de lijst. In Zimbabwe of Burundi wil je liever niet wonen, deze landen staan onderaan de lijst.

De belangrijkste reden voor ons geluk is in de eerste plaats gezondheid, maar ook rijkdom en opleiding zijn belangrijke factoren volgens de onderzoeker (www.elsevier.nl). Deze factoren beïnvloeden elkaar onderling: als er eentje weg valt, heeft dat direct gevolgen voor de mate van geluk die je ervaart.

Maar ja, het land waar je geboren wordt kies je niet. Kun je dan verder niets meer aan je geluk veranderen? Volgens psycholoog Martin Seligman wel. Hij stelt, als bedenker van de zogenaamde ‘positieve psychologie’, dat we veel te veel geneigd zijn om te kijken naar wat er allemaal niet goed is en wat we niet kunnen. In plaats daarvan zouden we veel meer onze sterke punten, talenten en mogelijkheden moeten benutten en dan worden we vanzelf gelukkig (Gelukkig zijn kun je leren, Martin Seligman, 2002).  De dame op deze foto lijkt daar in elk geval in te slagen.

Lachende dame tijdens de optocht van Rio aan de Rijn, Arnhem, 2007

Voor coaching is dit een belangrijk uitgangspunt. Natuurlijk kan het nut hebben om eens te kijken naar welke zwakke punten je hebt en hoe je deze kunt verbeteren, maar het levert veel meer op om te kijken waar je talenten liggen.  Als je er in slaagt een baan te vinden waarin je je talenten kunt inzetten en verder ontwikkelen, zul je daar zeker gelukkig(er) van worden.

Dus zoek uit waar je talenten liggen en verhuis naar Denemarken: dan kan het niet meer stuk!

Het is bijna zover: op 1 juli mag er in de horeca niet meer gerookt worden. Persoonlijk vind ik dat goed nieuws, eindelijk uit eten zonder sigarettenrook en zuurstofgebrek als ongewenst bijgerecht!

Hopelijk grijpen mensen dit ook aan om helemaal te gaan stoppen met roken. Dat lijkt ook wel logisch, toch? Steeds minder plekken waar het nog mag, veel makkelijker als je niet meer moet…

Voor je gezondheid is het beter, dat is inmiddels wel bekend. Minder bekend is misschien ook het effect dat roken heeft op je brein. Nicotine heeft namelijk een slechte invloed op je denkvermogen. Zo heeft het roken van een sigaret als gevolg dat je vier uur later minder logisch en wiskundig inzicht hebt, wat je merkt aan een langzamere manier van werken en het maken van meer fouten. Ook je korte termijn geheugen wordt aangetast (zie ook www.like2learn.nl )

Dus als de man op deze foto wil winnen, kan hij beter zijn sigaret weggooien.

Thee, spelletje en sigaretje in Istanbul.

Wil jij ook stoppen met roken, maar wil je een steuntje in de rug? Dat kan Stapsgewijs je nu bieden. Kijk op www.stapsgewijs.net  voor meer informatie.

Al langer is bekend dat je door het onderhouden van goede vriendschappen je beter voelt en gezonder blijft.  Zonder deze ’sociale steun’ is het leven gewoon een stuk minder leuk. Maar nu blijkt dat we zelfs de wereld om ons heen op een andere manier waarnemen als we ons gesteund voelen, zo stond gisteren in het NRC.

Er is een onderzoek gedaan waarin wandelaars werd gevraagd te schatten hoe steil een helling was. Wandelaars die samen met een vriend waren of die van tevoren door de onderzoekers waren gevraagd aan een goede vriend te denken, schatten de helling minder steil in dan wandelaars die alleen waren en ook niet aan een vriend gedacht hadden.  Hoe langer en intiemer de vriendschap met de betreffende vriend was, hoe groter het effect. Het onderzoek wordt binnenkort gepubliceerd in het Journal of Experimental Psychology.

Dus als je nog eens de Mount Everest wil beklimmen, neem dan je hele vriendenkring mee - dan is het nog maar een Limburgs heuveltje.

‘Bergje’ aan het strand van Saõ Pedro de Moel, Portugal

Heerlijk hè, met mooi weer een terrasje bezoeken. Lekker drankje, luie stoel, leuk gezelschap en een goed gesprek!

Comfortabel terrasje in Scheveningen.

Dat zou dan vooral een vrouwelijke liefhebberij zijn. Want vrouwen hebben de naam: ze kletsen, roddelen, babbelen en praten wat af. Mannen zouden zwijgzamer zijn en alleen iets zeggen als het nodig is. Maar sinds ik mijn mannelijke collega’s eens uitgebreid het gedrag van een mede-collega hoorde bespreken, had ik al mijn twijfels hierover. En die lijken nu bevestigd te zijn…

Uit een onderzoek van de Universiteit van Arizona blijkft dat vrouwen gemiddeld 16.215 woorden per dag gebruiken en mannen 15.669. Inderdaad iets minder, maar wetenschappelijk verwaarloosbaar. De individuele verschillen bleken echter opzienbarend. Sommige mensen blijken genoeg te hebben aan 500 woorden per dag, terwijl de grootste babbelkous die de onderzoekers tegenkwamen maar liefst 47.000 woorden gebruikte op een dag. En deze kletskous was een man! (Psychologie Magazine, oktober 2007).

Het EK barst los, vanavond speelt Oranje haar eerste wedstrijd. Huizen worden versierd en iedereen heeft er plots verstand van. Voetballen we dan ook allemaal zelf?

Voorbereid op de overwinning, Arnhem

Nee, dus. Een onderzoek van een paar jaar geleden laat zien dat jongeren tot 24 jaar het meest aan zwemmen doen. Hoewel je het nu wel zou denken, voetballen ze echt niet allemaal…

Voetbal staat wel op de tweede plaats van meest beoefende sporten. Tenminste, bij de jongens. Meisjes kiezen voor bijvoorbeeld gymnastiek, paardrijden of schaatsen - afhankelijk van hun leeftijd. Als je de precieze cijfers wilt nalezen, kijk je op

www.nisb.nl/documenten/CijfersinBewegingcompleet.pdf.

Vandaag is het precies een jaar geleden dat Stapsgewijs werd opgericht. Dat er nog vele jaren mogen komen!

In het mbo wordt hard gewerkt aan de invoering van het ‘competentiegerichte onderwijs’.  Eén van de kenmerken van dit type onderwijs, is dat er niet meer vanuit ‘vakken’ gedacht wordt, maar vanuit logische combinaties van kennis en vaardigheden, die nodig zijn om problemen in de praktijk op te lossen. Dus niet meer een rooster, waarin je in een uur per week leert lassen, in een ander uur nederlands leert en in weer een ander uur wiskunde.  Waarbij dan de leraar lassen geen idee heeft wat de lerares wiskunde die week doet.

Competentiegericht onderwijs probeert dat anders aan te pakken. De leerling werkt aan opdrachten, die een relatie met de praktijk (zijn toekomstige beroep!) hebben en waarin kennis en vaardigheden vanuit verschillende disciplines een rol spelen. Dus de leerling moet én Nederlands kunnen lezen én wiskundige formules kunnen toepassen én kunnen lassen om zijn opdracht uit te kunnen voeren…

Zulke ‘geïntegreerde’ opdrachten doen natuurlijk wel een beroep op de docent. Je moet creatief zijn, je kunnen verplaatsen in de leerling en vakoverstijgend kunnen denken om dit soort opdrachten te bedenken. Een leuk voorbeeldje vond ik bij de BBC:

www.bbc.co.uk/schools/ks2bitesize/games/questionaut/pop.shtml.

Je ziet een mannetje in een luchtballon. Dit mannetje surft met zijn luchtballon steeds naar een hoger gelegen planeet. Daarvoor moet hij wel steeds zijn ballon bijvullen. Dat kun jij voor hem doen, door steeds een aantal vragen die je gesteld worden, goed te beantwoorden. Daarvoor heb je kennis nodig van de Engelse taal, natuurkunde, biologie en rekenen. Maar… ook je digitale skills heb je nodig. Want op elke nieuwe planeet moet je uitvinden wat je moet doen om de vragen te zien te krijgen. Zonder instructies… gewoon logisch nadenken of ‘trial and error’.

Echt geïntegreerd dus! (En het ziet er nog mooi uit ook).

Weet je nog? Die grote gymzaal, gevuld met tafeltjes en stoelen, de leraar die met een ernstig gezicht de gesloten envelop omhoog houdt… je zou er weer zweethandjes van krijgen, toch?

Veel leerlingen hebben dat dezer dagen in elk geval wel, zo blijkt uit een onderzoek van Malmberg, een uitgever die leermiddelen maakt. Leerlingen zijn vooral bang om het nèt niet te halen (een tiende te weinig). Maar ze zijn ook bang het niet af te krijgen, niet genoeg geleerd te hebben of om een ‘black out’ te krijgen (www.malmberg.nl).

De meeste angst hebben de vmbo-ers. Veel meer dan havo- en vwo leerlingen zijn zij bijvoorbeeld bang om te laat te komen, het examen niet af te krijgen of om het verkeerde geleerd te hebben. Met name dat laatste vind ik veelzeggend.

Het is bekend dat leerlingen de neiging hebben om zich bij het leren te richten op wat er bij het examen gevraagd wordt, ze leren dus heel selectief en laten zich leiden door de beoordeling. Dat is niet wat we eigenlijk zouden willen, want leren doe je immers niet voor het examen, maar voor je toekomst.

Opvallend is ook dat het juist de vmbo-leerlingen zijn die hier bang voor zijn. Kennelijk hebben vmbo-leerlingen er veel minder vertrouwen in dat zij de goede keuzes hebben gemaakt, dan havo- en vwo leerlingen.  Dat blijkt ook uit het feit dat vmbo-ers na afloop graag hun antwoorden willen controleren. Dat doen zij veel meer dan havo- en vwo leerlingen, zo blijkt uit het Malmberg onderzoek.

Hoe het komt dat juist vmbo-leerlingen zo onzeker zijn over hun examenprestaties, staat niet vermeld op de site van Malmberg. Maar daar kunnen verschillende oorzaken een rol bij spelen.  Zo zijn de vmbo-leerlingen met hun zestien jaar gemiddeld net een jaartje jonger dan havisten en zelfs twee jaar jonger dan hun vwo-collega’s. Zestien jaar is een leeftijd waarop je zelfbewustzijn nog lang niet ontwikkeld is, het brein is dan nog heel hard bezig om dat voor elkaar te krijgen.

Verder kunnen natuurlijk leerproblemen een rol spelen, die op het vmbo gemiddeld wat vaker voorkomen dan op het havo en vwo. En ten slotte zou je als vmbo-leerling vanzelf wel onzeker worden van de vaak negatieve berichtgeving in de media over het vmbo. Jammer, want de meeste vmbo-leerlingen vervolgen hun schoolloopbaan in het mbo, waar zij een beroep leren waar wij wat aan hebben in de samenleving.

Maar ja, eerst nog even het examen halen…

Vandaag heb ik wat plantjes gekocht voor een beetje kleur en geur in de tuin. Niet alleen mooi, maar het schijnt ook erg gezond te zijn voor de mens. Natuur en groen hebben een positieve invloed op het herstel van stress.  Zelfs het zien van afbeeldingen van natuurbeelden heeft al een gunstig effect, zo blijkt uit vele experimenten.

(Gele dahlia in de achtertuin)

Proefpersonen die zich met een examen in het vooruitzicht licht gestresst voelden, vertoonden na het bekijken van natuurfoto’s minder angst en meer positieve gevoelens dan proefpersonen die foto’s van stadsgezichten hadden gezien (bron: Raad voor het Landelijk gebied, www.rlg.nl)

Dus, als je binnenkort examen moet doen, kijk dan nog eens goed naar bovenstaande foto!

Nog een weekje en dan beginnen de examens voor vwo en havo, een paar dagen later gevolgd door het vmbo. Een spannende tijd voor veel leerlingen, waarin de stress hoogtij viert.

Met deze warmte zal het ook niet mee vallen om je op je studieboeken te concentreren. Maar er is hoop: laatst las ik dat klassieke muziek goed zou zijn voor je concentratievermogen en je leessnelheid. Hoe dat precies werkt?

(Muziekbladen, Conservatorium Amsterdam)

Dat heeft iets te maken met de manier waarop onze hersenen informatie verwerken. Om dit te doen, worden in ons brein voortdurend electrische impulsen gegeven. Deze ’stroomstootjes’ komen op verschillende frequenties voor. Een hoge frequentie zorgt bijvoorbeeld dat je alert bent voor gevaar. Als je je met een boek voor de buitenwereld wilt afsluiten, is dat dus geen handige frequentie; je zou voortdurend afgeleid worden door potentiële ‘gevaren’. Een te lage frequentie is natuurlijk ook niet handig, je wilt immers wèl wakker blijven.

Optimaal voor het studeren is daarom de zogenaamde ‘alfastaat’, waarin een lage frequentie (7 hertz) er voor zorgt dat je zowel ontspannen als alert bent. Precies de goede combinatie voor begrijpend lezen dus.

Als je niet vanzelf in zo’n alfastaat weet te raken, dan is het volgens de Bulgaarse psycholoog Georgi Lozanov een goed idee om naar muziek te luisteren dat een ritme van zestig tellen heeft. Dus een walsje van Chopin of  ’De vier jaargetijden’ van Vivaldi zou je in precies de goede breintoestand moeten brengen als je zit te leren voor je examen.  (Bron: Quest, januari 2008).

Dus laat die boxen maar knallen!